/pis (66).gif)
/h (6).gif)
/01 (1).gif)
/01 (6).jpg)
|
/h3.jpg)
ข้อมูลทางพฤกษศาสตร์
ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Alpinia galanga (Linn.) Swartz., Languas galanga (Linn.) Stuntz. |
ชื่อวงศ์ |
Zingiberaceae |
ชื่ออังกฤษ |
Galangal, False galangal, Greater galanga |
ชื่อท้องถิ่น |
กฏุกกโรหิณี, ข่าหยวก, ข่าหลวง, สะเอเชย, เสะเออเคย |
ทธิ์ฆ่าเชื้อรา
สารสกัดข่าด้วยน้ำกลั่น (15, 16) เมทานอล (16) ไดคลอโรมีเทน (16) เฮกเซน (16) หรืออัลกอฮอล์ (17) สามารถฆ่าเชื้อรา คือ Microsporum gypseum (15-22), Trichophyton rubrum (15-19) และ Trichophyton mentagrophyte (15-17, 20-23) ที่เป็นสาเหตุของโรคกลากเกลื้อนได้ โดยพบ 1'-acetoxychavicol acetate และ 1'-acetoxyeugenol acetate (23) เป็นสารสำคัญในการออกฤทธิ์ฆ่าเชื้อรา
8. การทดลองทางคลินิกใช้รักษากลากเกลื้อน
ได้มีการศึกษาการรักษากลากโดยใช้ข่าเปรียบเทียบกับ tolnaftate พบว่าได้ผล (24)
การใช้ข่ารักษากลาก, เกลื้อน
1. ใช้เหง้าสดกับเหล้าโรง หรือน้ำส้มสายชู หรือเหง้าสดตำแช่แอลกอฮอล์ทา (34)
2. เอาข่าปอกเปลือกนิดหน่อย จุ่มเหล้าแล้วเอามาทาบริเวณที่เป็นเกลื้อน ทาแรงๆ ทำเช่นนี้ 4-5 วัน ก็จะหาย (36)
3. เอาหัวข่าแก่ๆ ล้างให้สะอาดฝานเป็นแว่นบางๆ หรือทุบพอแตก นำไปแช่เหล้าขาวทิ้งไว้สัก 1 คืน ทำความสะอาดขัดถูบริเวณที่เป็นเกลื้อนจนพอแดง และแสบ ; แล้วเอาข่าที่แช่ไว้มาทาเฉพาะที่ๆ เป็นเกลื้อน ; จะรู้สึกแสบๆ เย็นๆ ; ทาเช้าและเย็นหลังอาบน้ำทุกวัน ประมาณ 2 สัปดาห์ เกลื้อนจะจางลงและหายไปในที่สุด (37)
4. เอาหัวข่าล้างให้สะอาด ฝานเป็นแผ่นบางๆ นำไปแช่เหล้า 35 ดีกรี ประมาณ 5 นาที แล้วทาที่มีผื่นคัน ; อาการจะหายไป และถ้าแช่ค้างคืนจะใช้รักษาเกลื้อนได้ดี (38)
5. ใช้ข่าสดตัดท่อนละ 1 นิ้ว ทุบให้แตกพอช้ำอย่าถึงกับละเอียด ใส่ถ้วยแช่เหล้าโรงประมาณ 1/4 ถ้วยชา ใช้สำลีชุบทาวันละครั้ง (39)
6. ใช้หัวข่าแก่ๆ นำมาตำพอแหลก แล้วผสมเหล้าหรืออัลกอฮอล์ แช่ไว้ 1 คืน ใช้ทาแก้เกลื้อน หรือกลาก (40
/h21.jpg)
ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Zingiber officinale Roscoe. |
| ชื่อวงศ์ | Zingiberaceae |
| ชื่ออังกฤษ | Ginger |
| ชื่อท้องถิ่น | ขิงแกลง, ขิงแดง, ขิงเผือก, สะเอ |
ฤทธิ์ในการยับยั้งอาการอาเจียน
ฉีดสารสกัดขิงด้วยเมธานอล 50% ในขนาด 10 กรัม/กิโลกรัม แก่กบที่ทำให้อาเจียนด้วย copper sulfate พบว่าสามารถต้านการอาเจียนได้ (1) และยังมีผู้พบว่า สารสกัดขิงด้วย acetone หรือ 50% ethanol ให้ผลในการป้องกันการอาเจียนที่เกิดจาก cisplatin แต่สารสกัดน้ำไม่ได้ผล และสารสกัดขิงไม่สามารถป้องกันการอาเจียนที่เกิดจาก apomorphine (2)
2. สารสำคัญในการออกฤทธิ์ยับยั้งอาการอาเจียน
สารสำคัญในการออกฤทธิ์ยับยั้ง คือ [6]-,[8]-,[10]-shogaol และ 10-gingerol (3)
การใช้ขิงรักษาอาการอาเจียน
ใช้เหง้าสดขนาดหัวแม่มือทุบให้แตกต้มเอาน้ำดื่ม (31)
การใช้ขิงรักษาอาการไอ
ใช้ขิงฝนกับน้ำมะนาว แทรกเกลือใช้กวาดคอหรือจิบบ่อยๆ (32)
/h11.jpg)
ฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์
สารสกัดตะไคร้ด้วยเอทานอล (80%) ไม่มีฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ใน Staphylococcus typhimurium TA98 และ TA100 (40) มีผู้ทดลองฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ใน mammalian cells ของ b-myrcene ซึ่งเป็นสารสำคัญในตะไคร้ พบว่าไม่พบฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ (41) มีผู้ทดลองใช้ตะไคร้แห้ง ขนาด 400 มคก./จานเพาะเชื้อ มาทดสอบกับ S. typhimurium TA98 (42) และเมื่อนำน้ำต้มใบตะไคร้กับเนื้อ (วัว ไก่ หมู) ขนาด 4, 8 และ 16 มก./จานเพาะเชื้อ ทดสอบกับ S. typhimurium TA98 และ TA100 (43) ไม่พบฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ และสารสกัดด้วยน้ำขนาด 0.5 ซีซี/จานเพาะเชื้อ ไม่มีผลก่อกลายพันธุ์ใน Bacillus subtilis H-17 (Rec+) และ M-45 (Rec-) (44)
การใช้ตะไคร้รักษาอาการแน่นจุกเสียด
1. นำตะไคร้ทั้งต้นรวมทั้งรากจำนวน 5 ต้น สับเป็นท่อนต้มกับเกลือ ต้ม 3 ส่วน ให้เหลือ 1 ส่วน ดื่มครั้งละ 1 ถ้วยแก้ว ดื่ม 3 วัน จะหายปวดท้อง (52, 53)
2. นำลำต้นแก่สดๆทุบพอแหลกประมาณ 1 กำมือ (40-60 กรัม) ต้มเอาน้ำดื่ม (54
ชื่อวิทยาศาสตร์ |
Cymbopogon citratus (De ex Nees) Stapf. |
ชื่อวงศ์ |
Poaceae (Gramineae) |
ชื่ออังกฤษ |
Lapine, Lemon grass, West Indian lemongrass |
ชื่อท้องถิ่น |
คาหอม, ไคร, จะไคร, เชิดเกรย, หัวสิงไค, เหลอะเกรย |